است ، و او برنمىگردد مگر اين كه خداوند به وسيلهء او قلعهء خيبر را فتح كند . » رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - پيش از فرستادن على عليه السّلام ، اعلام پيروزى كرد و اصحاب پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله - نيز با توجه به سخن پيامبر ، به انتظار فردا بودند همين كه فرداى آن روز فرا رسيد ، پيامبر ، على عليه السّلام را طلبيد ، و او را به جانب اهل خيبر فرستاد و او را بدين منقبت برگزيد ، و حمله ور ناگريز ناميد ، و او را دوستدار خدا و رسولش خواند ، و خبر داد كه خدا و رسولش نيز او را دوست مىدارند . » پس از آن كه امام عليه السّلام اعلام كرد كه مقياس در شناخت خبر صحيح مطابق بودن با كتاب خدا و موافقت با قرآن مجيد است و در پرتو اين قاعدهء كلى ، حديث ثقلين به مرتبهء قطعى و حتمى از درستى رسيده كه هم مطابق و موافق با قرآن مجيد است و هم به وسيلهء گروهى از اخبار صحيحى كه امام عليه السّلام ذكر كرده ، تأييد شده است و در نتيجه بر هر مسلمانى واجب است كه بر اين حديث شريف معتقد باشد و به عترت بزرگوار و پاك پيامبر و به ولايت آنها مؤمن و پايبند گردد . آنگاه امام عليه السّلام اين آيهء مباركه : « إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهِيناً . » [ 1 ] را با جمعى از رواياتى كه از پيامبر - صلّى اللّه عليه و آله - دربارهء وصى و باب علمش امام امير المؤمنين عليه السّلام رسيده است ، نقل كرده است كه ما اين روايات را مجددا به خاطر اشاره به مصادر ، نقل مىكنيم . 1 - رسول خدا - صلّى اللّه عليه و آله - فرمود : « من آذى عليا فقد آذانى ، و من آذانى ، فقد آذى اللّه . . . [ 2 ] »

--> [ 1 ] سورهء احزاب / 57 . [ 2 ] مستدرك صحيحين ( صحيح بخارى و صحيح مسلم ) : 3 / 122 ، الاصابه : 4 / 304 ، كنز العمّال : 6 / 152 ، مجمع الزّوائد : 9 / 129 ، الرّياض النّضره : 2 / 165 .